ένωση για τη συμβολή στην ποιότητα

ζωής των ανθρώπων με αναπηρία

Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 93 επισκέπτες και κανένα μέλος

Heavy Load (τ. 3ο)

Ευτυχία είναι να ροκάρουμε μαζί πάνω στη σκηνή

Οι Heavy Load (Βαρύ Φορτίο) ζουν στο Μπράιτον της Αγγλίας. Ένα συγκρότημα με φιλοδοξία, φαντασία, επιθυμίες και προσδοκίες, σαν κάθε αναδυόμενη μπάντα. Αλλά είναι επίσης μοναδικό, αποτελείται από μουσικούς με και χωρίς αναπηρία. Δεν ξεκίνησαν γιατί έπρεπε να ειπωθεί κάτι βαθύ για τον ρόλο των ατόμων με αναπηρία στις δημιουργικές τέχνες, αλλά γιατί ο Τζίμι ήθελε να είναι σε μια μπάντα...

Ο Σάιμον στα φωνητικά:
«Η καλύτερη στιγμή είναι όταν κάνουμε live και γνωρίζουμε ανθρώπους. Και όταν με κινηματογραφούν»
Ο Τζιμ στην κιθάρα και στη φυσαρμόνικα:
«Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν διανυκτέρευσα για πρώτη φορά και κατασκήνωσα στο Γάιτσγουντ»
Ο Μικ στην κιθάρα και στα φωνητικά:
«Η καλύτερη στιγμή ήταν το live και τα παιχνίδια στην παραλία του Γάιτσγουντ»
Ο Μάικλ στα ντραμς:
«Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν γινόταν η ταινία για τη ζωή μου και την εμπλοκή μου στους Heavy Load»
Ο Πωλ στο μπάσο:
«Παίζοντας στην πλατεία Τραφάλγκαρ ήταν υπέροχα καθώς επίσης παίζοντας με τον μύθο της πανκ, όπως ο Ρέκλες Έρικ, ήταν πέραν της φαντασίας μου».

Πώς ξεκίνησαν όλα για τους «Ηeavy Load»;

Ξεκινήσαμε όταν ο Τζιμ, που είναι στις κιθάρες και στα φωνητικά, είπε στον εργαζόμενο που τον στηρίζει πως θα ήθελε να είναι σε μια μπάντα. Έστειλαν μια αγγελία και στην κυριολεξία μια εβδομάδα αργότερα οι Heavy Load είχαν σχηματιστεί.

Είστε μια μπάντα μουσικών με και χωρίς αναπηρία. Πώς θα περιγράφατε τη συνεργασία σας;
Δουλεύουμε με ένα πολύ συνεργατικό τρόπο. Ο Σάιμον εμπνέεται συχνά τις λέξεις, τις ιδέες και τα θέματα για τα τραγούδια και συνήθως γράφουμε κάνοντας αυτοσχεδιασμό γύρω από αυτές τις ιδέες. Ο Μάικλ φέρνει μια μοναδική δύναμη στα τραγούδια με το χαρακτηριστικό του στυλ στα ντραμς, πράγμα που σημαίνει ότι η ηχογράφηση και η εκτέλεση εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη βλεμματική επαφή και τον αυτοσχεδιασμό.

Πέρα από τις πρόβες και τις συναυλίες που κάνετε μαζί, κάνετε άλλες δραστηριότητες (π.χ. αν βγαίνετε έξω παρέα...)
Ναι. Την περασμένη εβδομάδα πήγαμε μαζί σε ένα συνέδριο/έκθεση στο Λονδίνο που λεγόταν Μαθησιακές Δυσκολίες. Σήμερα είναι το μεγάλο ετήσιο γεγονός. Ήμασταν εκεί μιλώντας με τον κόσμο και επίσης παρουσιάσαμε το σεμινάριο πάνω σε εγκλήματα μίσους με το βίντεο «That’s not my name» («Δεν είναι αυτό το όνομα μου») (στο YouTube). Αλλά επίσης βρισκόμαστε για καφέ και κάποιοι από εμάς θα πάμε σε μια συναυλία στο Μπράιτον, την επόμενη εβδομάδα, να ακούσουμε μια από τις μπάντες που παίξαμε μαζί στο Γκλάστονμπερι το καλοκαίρι. Τον περασμένο μήνα εγώ και ο Σάιμον ήμασταν καλεσμένοι ως επισκέπτες καθηγητές στο πανεπιστήμιο του Μπράιτον για να κάνουμε ένα μάθημα μαζί με μεταπτυχιακούς φοιτητές στις Τέχνες Χωρίς Αποκλεισμούς, για να τους δείξουμε πώς δουλεύουμε και ποιες αρχές υποστηρίζουν αυτή τη δουλειά.

Είναι πολύ ασυνήθιστο ένας άντρας με Σύνδρομο Down να παίζει ντράμς σε μια μπάντα. Μπορείτε παρακαλώ να το σχολιάσετε;
Η προσέγγισή μας είναι πάντα να δουλεύουμε με αυτό που μπορούμε να κάνουμε και μετά να προσπαθούμε να σπρώξουμε για κάτι περισσότερο. Έτσι δεν θα έλεγα πως ο Μάικλ έχει ένα συμβατικό ντραμιστικό στυλ αλλά έχει μια φανταστική φυσική αίσθηση του ρυθμού (είναι υπέροχος χορευτής) και χρησιμοποιεί αυτό τον τρόπο στο παίξιμό του. Μάθαμε να αγκαλιάζουμε τα πιο εκκεντρικά στοιχεία –έτσι ο Μάικλ μπορεί να κάνει ένα ντούπα ή ένα πσσσς στα πιατίνια και να γκρουβάρει. Όταν κάτι ξεφεύγει -συμβαίνει αυτό- όλα τρικλίζουν προς το χάος και μετά με κάποιο τρόπο φέρνουμε τα πράγματα σε ένα άλλο στυλ, ίσως και σε ένα τελείως διαφορετικό ρυθμό. Αυτή η προσέγγιση έχει γίνει η σπονδυλική στήλη στο μη συμβατικό μας ήχο και οι θαυμαστές μας λένε πως είναι ένα από τα πράγματα που αγαπούν. Μας λένε πως δημιουργεί μια πραγματική αίσθηση ενθουσιασμού και κάποιες φορές έντασης. Επίσης γνωρίζω ανθρώπους με Σύνδρομο Down που είναι πραγματικά ταλαντούχοι καλλιτέχνες και χορευτές και έτσι θέλω να πιστεύω πως η θετική προσέγγιση της μουσικής του Μάικλ προσφέρει βοήθεια στο να προκαλέσει τις προκαταλήψεις πάνω στο τι οι άνθρωποι με μαθησιακές δυσκολίες είναι ικανοί να κάνουν. Αρκετά συχνά μένουν πίσω εξαιτίας της έλλειψης πίστης στις ικανότητές τους.

Παρακαλώ μοιραστείτε μαζί μας λίγα λόγια για την εκστρατεία σας «Stay Up Late»  (Μείνετε Μέχρι Αργά);
Το «Stay Up Late» ξεκίνησε με αφορμή την απογοήτευση των Heavy Load, όταν έβλεπαν τους οπαδούς τους να φεύγουν από τις συναυλίες νωρίς. Αυτό γίνεται επειδή πολλοί εργαζόμενοι που παρέχουν υποστήριξη δεν μπορούσαν να εργαστούν μετά τις 22:00 το βράδυ, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι άρχισαν να φεύγουν από τις 9 το βράδυ. Γνωρίζουμε αρκετούς εργαζομένους υποστήριξης που μπορούν να εργάζονται με πιο ευέλικτες βάρδιες, και έτσι αποφασίσαμε να δούμε αν τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν. Έτσι αρχίσαμε το «Stay Up Late» και επιδιώξαμε να κάνουμε την εκστρατεία, να εκπαιδεύσουμε και να επηρεάσουμε μέσω της δουλειάς μας, καθώς και να κάνουμε εκδηλώσεις με άμεση δράση.

Τι εννοείτε ακριβώς «άμεση δράση»;
Το «Stay Up Late» έχει να κάνει πάρα πολύ με το να γίνει θόρυβος γύρω από αυτό το σημαντικό ζήτημα και έχουμε μεγάλη επιτυχία στο να κάνουμε θόρυβο αλλά χρειάζεται και κάποια δράση γι’ αυτό και εμείς βλέπουμε ως πολύ σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μας το να επηρεάσουμε και να εκπαιδεύσουμε. Ωστόσο, χρειάζεται να μένουμε πιστοί στις ρίζες μας, όταν είναι να προωθήσουμε τη δουλειά μας και έτσι άμεση δράση εννοούμε το να δημιουργήσουμε ευκαιρίες για τους ανθρώπους να «μείνουν ως αργά» και να παρτάρουν. Έτσι τρέχουμε μια σειρά εργαστηρίων για ντι τζέι τον επόμενο χρόνο, παράλληλα με κάποιες νύχτες σε κλαμπ όπου άνθρωποι με μαθησιακές δυσκολίες θα έχουν την ευκαιρία να τρέξουν τις δικές τους νύχτες στο κλαμπ. Επίσης σχεδιάζουμε κάποιες ζωντανές μουσικές βραδιές για να προωθήσουμε το νέο άλμπουμ «Wild Things» (Άγρια Πράγματα), στο οποίο παίζουν μουσικοί με μαθησιακές δυσκολίες από όλο τον κόσμο και για να υποστηρίξουμε άλλους οργανισμούς, βοηθώντας τους να προωθήσουν τις δικές τους νύχτες στο κλαμπ. Είμαστε ανοιχτοί να προσφέρουμε βοήθεια και σε άλλους οργανισμούς που θέλουν συμβουλές για το πώς να ξεκινήσουν τις δικές τους νύχτες σε κλαμπ. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι να μην είμαστε πολύ συγκρουσιακοί. Αν αποξενώσουμε το βοηθητικό προσωπικό, θα καταστρέψουμε τις ευκαιρίες για να πάμε μπροστά,  γι' αυτό προσπαθούμε να δράσουμε θετικά, άμεσα, στα μούτρα σου, αλλά με διασκεδαστικό τρόπο.

Πώς θα περιγράφατε τις βασικές ποιότητες στη σχέση ατόμων με και χωρίς δυσκολίες;
Πιστεύουμε ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι ότι μια σχέση είναι χτισμένη σε ένα αμοιβαίο ενδιαφέρον ή εμπειρία, είτε αυτό είναι μουσική, αθλητισμός ή οτιδήποτε άλλο. Πιστεύουμε ότι το καλύτερο είδος υποστήριξης είναι όταν υπάρχει κοινό ενδιαφέρον με τον άνθρωπο που δέχεται τη στήριξη.

Έχετε παρατηρήσει αλλαγές γύρω από το ζήτημα της αναπηρίας και το να είσαι μέρος της κοινότητας από την ημέρα που ξεκίνησε το συγκρότημα;
Ναι, έχουμε δει κάποιες ενδείξεις ότι το «Stay Up Late» λειτουργεί, αλλά υπάρχουν ακόμα πολλά περιθώρια βελτίωσης. Επίσης, έχουμε την τύχη να μπορούμε να πηγαίνουμε ανθρώπους με αναπηρία σε (mainstream) μουσικούς χώρους, κάνοντας επαφή με ολοκαίνουριο κοινό. Βρίσκουμε νέους τρόπους για την προώθηση της ένταξης τόσο μέσα από το συγκρότημα όσο και μέσα από το «Stay Up Late». Ωστόσο, η τελευταία δουλειά μας επικεντρώνεται εν μέρει στο ζήτημα των εγκλημάτων από μίσος προς την αναπηρία, και είναι λυπηρό να βλέπεις κωμικούς στην τηλεόραση να νομίζουν πως είναι αποδεκτό να κοροϊδεύεις ανθρώπους με αναπηρίες. Έτσι, κάποια πράγματα βελτιώνονται και κάποια άλλα αποτελούν ακόμα πρόκληση.

Καλλιτέχνης με αναπηρία ή ανάπηρος καλλιτέχνης;
Υποθέτω καλλιτέχνης με αναπηρία, αλλά γνωρίζουμε ανθρώπους να θέλουν να αποκαλούνται ανάπηροι καλλιτέχνες. Δεν είναι κάτι για το οποίο έχουμε ποτέ μιλήσει, τώρα που το σκέφτομαι!

«Ποτέ μην μας πείτε πως αυτό που κάνουμε «αξίζει» - δεν προσπαθούμε να είμαστε βαθυστόχαστοι, απλά προσπαθούμε να ακουγόμαστε δυνατά. Παρακαλώ σχολιάστε αυτά τα λόγια σας!
Ναι, μερικές φορές οι άνθρωποι λένε τέτοια πράγματα. Αλλά νομίζουμε ότι είναι κάπως  συγκαταβατικό. Οι Heavy Load δεν ξεκίνησαν γιατί έπρεπε να ειπωθεί κάτι βαθύ για τον ρόλο των ατόμων με αναπηρία στις δημιουργικές τέχνες. Ξεκινήσαμε, επειδή ο Τζίμι ήθελε να είναι σε μια μπάντα και επειδή περνάμε απίστευτα καλά παίζοντας παρέα. Κάποιο άνθρωποι αγαπούν τη μουσική μας και μερικοί τη μισούν, αυτό είναι εντάξει. Αλλά εμάς απλά δε μας αρέσει, όταν οι άνθρωποι «μας χτυπούν στην πλάτη» λέγοντας «μπράβο σας, είναι σπουδαίο αυτό που κάνετε». Εμείς ποτέ δεν ήμασταν σε αυτή τη λογική. Είμαστε μια πανκ ροκ μπάντα, και τέλος.

Η ταινία που έχει γυριστεί για την μπάντα σας ονομάζεται «Heavy Load-μια ταινία για την ευτυχία» (“Heavy Load-a film about happiness”). Τι σημαίνει ευτυχία για σας;
H ευτυχία για κάθε μέλος της μπάντας είναι διαφορετική, αλλά, όταν είμαστε μαζί, ευτυχία είναι να ροκάρουμε πάνω στη σκηνή, να γράφουμε τραγούδια μαζί, να ταξιδεύουμε και να συναντούμε πολλούς και ωραίους ανθρώπους.

Και για να μην ξεχνιόμαστε...το γκρουπ αποτελείται από τρία μέλη με αναπηρία και δύο χωρίς. Μήπως καταλάβατε κάτι διαφορετικό;

Αγγελική Μπιτζαράκη