Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 70 επισκέπτες και κανένα μέλος

Πού βρίσκεσαι:

Περαστικοί διαβάτες άφησαν τα ίχνη τους


περιοχή:
πλατεία Αριστοτέλους
χώρος: έργο τέχνης «Περί περιπτέρου», 50ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
χρόνος: απόγευμα Σαββάτου
πρωταγωνιστές: απλοί πολίτες, περαστικοί
σκηνή: μία κάλπη, στην οποία ζητήσαμε να ρίξετε τις γραπτές απαντήσεις σας στο ερώτημα «αναπηρία είναι…».

Συνολικά 70 άνθρωποι τοποθετήθηκαν στo ερώτημά μας. Σας παρουσιάζουμε…κάποιες από τις απαντήσεις.

Οι σκέψεις μπορούν να εκφραστούν και χωρίς λόγια, ωστόσο τα λόγια δεν υπάρχουν χωρίς τις σκέψεις.

Απαντήσεις, που κρύβουν αμηχανία και απαντήσεις που φανερώνουν αγανάκτηση….

  • Να έχεις τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους και ταυτόχρονα να μην τα έχεις, το φαινόμενο της κοινωνικής απαξίωσης, συναισθηματική αδυναμία
  • Η στενομυαλιά, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις!!!
  • Αλίμονό μας αν νικήσουν αυτά
  • Να μην μπορείς να σκεφτείς την ζωτική ανάγκη του δίπλα
  • Η αδυναμία των ανθρώπων να κατανοήσουν τις ανάγκες των άλλων
  • Μια περιπέτεια αχρέωτη

Απαντήσεις που άλλα λένε και άλλα υποδηλώνουν, που άλλα δείχνουν και άλλα κουκουλώνουν…..

  • Ένας πολύ δυνατός άνθρωπος
  • Αιτία για στόχους στη ζωή… η ζωή συνεχίζεται
  • Δημιουργική εξέλιξη

Απαντήσεις ανθρώπων που σκιαγραφούν την αναπηρία ως μια συναισθηματική δυσκολία του σημερινού ανθρώπου να αφεθεί και να αναπτυχθεί, χωρίς να εγκλωβίζεται μέσα σε στερεότυπα και  κοινωνικούς κανόνες:

  • Να σιωπάς, να μην εκφράζεις ό,τι πραγματικά σκέφτεσαι και θέλεις
  • Να μη μπορείς να κάνεις αυτά που πραγματικά θέλεις
  • Να μην εκπληρώνεις τα όνειρά σου
  • Να είσαι λειτουργικός, όταν οι άλλοι νομίζουν ότι δεν μπορείς

Σκέψεις όπου τα όρια μεταξύ ανθρώπων αναπήρων ή μη, γίνονται μη μετρήσιμα:

  • Ο φόβος σε οτιδήποτε διαφορετικό
  • Να νομίζεις ότι όλος ο κόσμος είναι όπως είσαι εσύ και εσύ είσαι όπως όλος ο κόσμος

Άνθρωποι που θεωρούν την αναπηρία ως «χτύπημα κάτω από την μέση», ανεπανόρθωτο και επώδυνο:

  • Ένα εμπόδιο για την ζωή
  • Ό, τι δεν έδωσε ο θεός
  • Περιθώριο και μοναξιά
  • Η σιωπή

Και άνθρωποι που βλέπουν την αναπηρία απλά ως θέμα διαφορετικής οπτικής...

  • Η διαφορετική αντιμετώπιση της καθημερινότητας.
  • Για άλλους εμπόδιο και για άλλους χάρισμα. Όσοι το βλέπουν σαν εμπόδιο, δεν ξέρουν ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Ο καθένας είναι μοναδικός, ξεχωριστός και ανεκτίμητος.
  • Είναι... δεν ξέρω τι είναι, αλλά το πιο δύσκολο είναι να κατανοήσουμε το πώς είναι.

Και όμως όλες έχουν δύναμη, ομορφιά, αξία γιατί πίσω από κάθε απάντηση κρύβεται ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή, συναισθήματα και εμπειρίες.

Άνθρωποι που με τα λόγια τους εκφράζουν τις σκέψεις τους για την αναπηρία.

Parole, parole, parole λοιπόν, για να επικοινωνήσουμε!

Όσο όμως και αν θέλουμε να ωραιοποιήσουμε την αναπηρία και να την ταυτίσουμε συμβολικά με οποιαδήποτε έλλειψη προσωπική, ψυχολογική ή ιδεολογική μπορεί να βιώνει το άτομο στη σημερινή κοινωνία, η αναπηρία δεν παύει να υπάρχει και δεν μπορεί να εξαλειφθεί.

Ο φόβος για το διαφορετικό, η φιλανθρωπία και ο οίκτος απέναντι σε άτομα με αναπηρία που αντικρίζαμε μέχρι πρόσφατα, τείνει να εξαλειφθεί. Τη θέση τους παίρνει μια γενική και ασαφής έννοια, που καθιστά την όποια ιδιαιτερότητα κάθε ανθρώπου σε αναπηρία, εθελοτυφλώντας, κουκουλώνοντας και ωραιοποιώντας τον επώδυνο ρεαλισμό.

Δεν γράψαμε αυτό το άρθρο προκειμένου να δώσουμε έναν επιστημονικό ή ρεαλιστικό ορισμό της αναπηρίας. Θέλαμε απλά να ακούσουμε τις σκέψεις των περαστικών διαβατών, ένα Σαββατιάτικο απόγευμα. Τα σχόλια που δεν ειπώθηκαν, δικά σας...


Α
υτό που η κοινωνία διαμορφώνει και κατασκευάζει.
Να σκέφτεσαι και να υπάρχεις με άλλο τρόπο.
Αγώνας που βγάζει νικητές.
Περιθώριο και μοναξιά.
Η Ελλάδα έτσι όπως την κάναμε.
Ράμπες των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και τα γαϊδούρια ΙΧήδες που παρκάρουν εκεί.
Ιδιαιτερότητα και συναισθηματισμός σε εκρηκτικό συνδυασμό.
Αυτό που δεν ταιριάζει στο κρεβάτι του Προκρούστη.


Ε
ίναι…. δεν ξέρω τι είναι, αλλά το πιο δύσκολο είναι να κατανοήσουμε το πώς είναι.
Ιδια δικαιώματα με τους άλλους και ταυτόχρονα να μην ισχύουν.
Να βαριέσαι.
Αδυναμία νοητικών, ψυχικών και κινητικών λειτουργιών.
Ισως να είναι αργά όταν το απαράδεκτο κράτος συνειδητοποιήσει πως σε έχει ξεχάσει.

Τάνια Δουδούμη
Ερμιόνη Μπολέτη
Σπύρος Ψαθάς