Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 88 επισκέπτες και κανένα μέλος

Πού βρίσκεσαι:

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: Τελικά μήπως οι αναπηροαγώνες προωθούν τον αποκλεισμό κι όχι την ένταξη; Μήπως;

Όρκος Αθλητού Special Olympics

Θέλω να νικήσω!
Αν όμως δεν τα καταφέρω
βοηθήστε με να προσπαθήσω
με θάρρος!

Δεν είμαι σίγουρος τι μπορεί ή και τι «πρέπει» να γράψει κανείς για τον «ειδικό αθλητισμό». Δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να γελάσει, να κλάψει, να αναθαρρήσει ή να γίνει πυρ και μανία, αναλογιζόμενος  την απτή πραγματικότητα και την υπάρχουσα νοοτροπία στο χώρο της αναπηρίας,   σε συνδυασμό με τη στιλβωμένη εικόνα της ευαίσθητης κοινωνίας για όλους που προβάλλουν ανελλιπώς οι φιλεύσπλαχνοι μεγαλοευεργέτες των αναπήρων. Για του λόγου το αληθές ας ρίξουμε μια ματιά στο κείμενο το οποίο μας υποδέχεται καθώς ανοίγουμε την ιστοσελίδα των Παγκοσμίων Αγώνων Special Olympics που θα γίνουν στην Αθήνα το 2011:


To έτος 2011 η Ελλάδα θα φιλοξενήσει το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στον κόσμο.

Τους Παγκόσμιους Αγώνες Special Olympics 2011.

Τους μοναδικούς αγώνες στον κόσμο, όπου όλοι οι συμμετέχοντες αθλητές είναι Νικητές.
Νικητές στον αγώνα τους για το σεβασμό μας στη διαφορετικότητά τους.
Νικητές στον αγώνα τους για την αυτοεκτίμησή τους.
Νικητές στον αγώνα τους για την υπεράσπιση των ξεχωριστών τους ικανοτήτων.

Από τις 25 Ιουνίου έως και τις 4 Ιουλίου του 2011 στην Αθήνα, 7.500 Αθλητές Special Olympics από 185 χώρες θα λάβουν μέρος σε 22 Ολυμπιακού τύπου αθλήματα.

Οι Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics αποτελούν το κορυφαίο γεγονός στην πολύχρονη πορεία ενός παγκόσμιου κινήματος που ιδρύθηκε το 1968 από μια  σπουδαία γυναίκα, την Eunice Kennedy Shriver, η οποία αφιέρωσε τη ζωή της στην υλοποίηση ενός οράματος παγκόσμιας εμβέλειας.

Τη δημιουργία μιας κοινωνίας που δεν θα ορίζεται από αυτούς που αποκλείονται, αλλά από αυτούς που εντάσσονται.

Ειδικότερα όμως οι Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics 2011 που θα διεξαχθούν στην Αθήνα φέρουν ξεχωριστούς συμβολισμούς. Θα λάβουν χώρα, χωρίς την παρουσία της ιδρύτριάς τους, δύο μόλις χρόνια μετά το θάνατό της, στην πατρίδα του «ευ αγωνίζεσθαι».

Εκεί, όπου γεννήθηκαν οι αληθινές αξίες του αγωνιστικού πνεύματος.
Εκεί, όπου το ταλέντο των αθλητών Special Olympics θα μας θυμίσει τι σημαίνει αθλητισμός.

Σας καλούμε σ’ ένα αληθινά αθλητικό γεγονός.
Σας καλωσορίζουμε στον Υπέροχο Κόσμο των Νικητών!


Από την ιστοσελίδα των Παγκοσμίων Αγώνων Special Olympics
που θα γίνουν στην Αθήνα το 2011 (www.athens2011.org)

Προσωπικά και θα γελάσω και θα κλάψω και πυρ και μανία θα γίνω, πολύ δύσκολα βρίσκω κάτι για να αναθαρρήσω μέσα σε όλον αυτό το χορό κροκοδείλιων δακρύων που χαρακτηρίζουν την ιδέα πίσω από τον «ειδικό αθλητισμό» και η οποία συμπυκνώνεται στο παραπάνω κείμενο. Μια ιδέα που αναπαράγει με τον πιο ξεκάθαρο και σαφή τρόπο όλα τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας που έχουν να κάνουν με τον (πρωτ)αθλητισμό και την αναπηρία. Νίκη πάση θυσία, υψηλές επιδόσεις, επιτυχία, ρεκόρ, ανταγωνισμός, φιλανθρωπία, λύπηση, διαφήμιση, κέρδη κι ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη….

Κι όλα αυτά με μια και μοναδική, μαγική κίνηση! Τη θέσπιση αγώνων ειδικά γι’ αυτά τα παιδιά, γι’αυτούς τους ανθρώπους που δίνουν καθημερινά τη μάχη με τη ζωή, τη μάχη για ένα καλύτερο αύριο, για ένα δικαίωμα στο όνειρο μιας κανονικής ζωής (όπως της δικής μας, των «κανονικών»), τους μικρούς ήρωες της ζωής! Πραγματικά αξιέπαινοι! Δακρύσαμε… Εγώ που θέλω όμως όταν πηγαίνω γήπεδο να βλέπω τον Usain Bolt να τρέχει το 100αρι σε 9.58’’ τι φταίω να τρώω στη μάπα τον κουτσό που του ήρθε να τρέξει;;;; Δε γουστάρω μία, αλλά από την άλλη κρίμα δεν είναι κι αυτός ο καημένος μωρέ; Άρα; Το βρήκα!!! Θα κάνω αναπηροαγώνες! Κι έτσι θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, αφού θα βρούμε και κάτι να κερδίσουμε από αυτήν την ιστορία. Προβολή της ευαισθησίας μας, διαφήμιση, επιχορήγηση και μια κοινωνία που σέβεται τη διαφορετικότητα και τον αγώνα, αθλητικό και μη, των αναπήρων αρκεί αυτός ο αγώνας να γίνεται μακριά μας και όχι σε στιγμές που μας χαλάει την αισθητική.

Τελικά μήπως οι αναπηροαγώνες προωθούν τον αποκλεισμό κι όχι την ένταξη; Μήπως;;;

«Και τι λες ρε φίλε δηλαδή;;; Να τρέχει ο ανάπηρος δίπλα στον Bolt;;;;»

Αν αυτή είναι η ερώτηση, τότε η δική μου απάντηση είναι ένα μεγαλοπρεπέστατο και ηχηρό «ΝΑΙ!!!!!  κι ας βγει τελευταίος!»  Εσείς δε λέτε ότι η προσπάθεια μετράει κι όχι το αποτέλεσμα;;; Ε να….

Είμαι υπερβολικός;
Είμαι εκτός τόπου και χρόνου;
Ξέρω γω;

Πιο πολύ θα ήθελα να μου απαντήσουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι στο ερώτημα αυτό και σ’αυτά που οδήγησαν στη διατύπωσή του. Θα τους ρωτήσω και θα σας πω…..  

Άντε γεια σας τώρα…
Αντρέας Καμπάς