Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 47 επισκέπτες και κανένα μέλος

Πού βρίσκεσαι:

Peter Lehmann

To ΑΠΘ επιβραβεύει τον αγώνα κατά της ψυχιατρικής βίας και αυθαιρεσίας

Η 28η Σεπτεμβρίου 2010 είναι μια ιδιαίτερη και σημαντική μέρα για το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ένας θεωρητικός και ακτιβιστής κατά της ψυχιατρικής βίας και αυθαιρεσίας, της οποίας ήταν και ο ίδιος θύμα, ο Πίτερ Λέμαν (Peter Lehmann) αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτορας του τμήματος Ψυχολογίας του ΑΠΘ.

Ο Πίτερ Λέμαν, γεννήθηκε το 1950 στη Γερμανία. Το 1977 αποφοιτεί ως διπλωματούχος Κοινωνικός Παιδαγωγός. Τον ίδιο χρόνο, σε ηλικία 27 ετών, κλείστηκε παρά τη θέλησή του και χωρίς δικαστική απόφαση στο Δημόσιο Ψυχιατρείο της Στουτγάρδης. Πολλές ήταν οι διαγνώσεις που προσπάθησαν να τον χαρακτηρίσουν: σχιζοφρένεια, παράνοια, κατατονία και ο κατάλογος φτάνει τις δεκαπέντε. Έζησε τη φρίκη του εγκλεισμού, βίωσε μια σειρά παραβιάσεων της σωματικής του ακεραιότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Η βία δε σταμάτησε ούτε κατά την έξοδο του από το ψυχιατρείο όπου του χορηγούνταν ψυχοφάρμακα σε υπερβολικές δόσεις, του αρνούνταν την πρόσβαση στον ψυχιατρικό του φάκελο κ.ά.. Ο ίδιος όμως ήθελε να αγωνιστεί για την απεξάρτησή του από όλα αυτά. Μετά το 1979 αναπτύσσει μια πλούσια και πολυ-επίπεδη επιστημονική και ανθρωπιστική δράση κατά της ψυχιατρικής αυθαιρεσίας και υπέρ της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία τόσο στη Γερμανία όσο και διεθνώς: ένταξη στο κίνημα της ανθρωπιστικής «αντι-ψυχιατρικής», συγγραφή βιβλίων με ιστορίες ανθρώπων που βρήκαν τρόπο απεξάρτησης από τα ψυχοφάρμακα, αρθρογραφία ενάντια σε βίαιες πρακτικές όπως το ηλεκτροσόκ και το ινσουλινοσόκ [1].

Η τιμητική διάκριση σ’ έναν άνθρωπο σαν τον Λέμαν είναι γεγονός μοναδικό για τα ελληνικά ακαδημαϊκά ήθη και σπάνιο παγκοσμίως. Η επίσημη επιβράβευση του αγώνα ενάντια στην ψυχιατρική βία και αυθαιρεσία από την πανεπιστημιακή κοινότητα –την κατ’ εξοχήν υπεύθυνη γι’ αυτό το φαινόμενο- είναι πράξη πολιτισμού, αυτογνωσίας και αυτοκριτικής και γι’ αυτό ελπίδα για την αλλαγή της στάσης και της νοοτροπίας μας απέναντι σε ανθρώπους που η κοινωνική τους ταυτότητα είναι στιγματισμένη και μη αποδεκτή (όπως οι «τρελοί», οι ανάπηροι, οι εξαρτημένοι και πολλοί άλλοι): από την εξουσία του «υγιούς» απέναντι στον «ασθενή», στον «ανώμαλο» και στον «ανίκανο», από το στιγματισμό, την απομόνωση και την αφαίρεση του δικαιώματος να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη της ζωής τους, σε μιαν άλλη κοινωνική συμπεριφορά όπου κυριαρχεί ο σεβασμός του προσώπου, η αποδοχή του άλλου, του διαφορετικού, της ανθρώπινης υπόστασης του κάθε ανθρώπου.

Αγγελική Μπιτζαράκη


[1] Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Λέμαν στην ιστοσελίδα http://www.peter-lehmann.de/greek.htm. Σχετικά με την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Ψυχολογίας του ΑΠΘ περισσότερες πληροφορίες στην διεύθυνση http://www.peter-lehmann-publishing.com/articles/greek/isigitiki-lehmann.pdf