Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 42 επισκέπτες και κανένα μέλος

Πού βρίσκεσαι:

Το περίπτερο

Παράλληλα με τη διοργάνωση του 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου στήθηκε ένα περίπτερο διαφορετικό από τα άλλα, στην πολυσύχναστη Αριστοτέλους, ανάμεσα Τσιμισκή και Βασ. Ηρακλείου. Εμπνευστές, δημιουργοί και... ιδιοκτήτες για οχτώ ημέρες ήταν ο Γιώργος Παλιάτσος και ο Δημήτρης Αμελαδιώτης.

Απόφοιτοι της σχολής Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης με δημιουργική αναγνωρισμένη παρουσία στο χώρο τους και ταυτόχρονα, με κάποια προβλήματα ο καθένας τους, τέτοια που τους κατατάσσουν στα ΑΜΕΑ.

Ο Γιώργος και ο Δημήτρης διαφέρουν με τρόπο... διαφορετικό.
Με ποιο τρόπο; Καλλιτεχνώντας την διαφορά....
Με ποιο μέσο; Μεταμορφώνοντας ένα κοινό και συμβατικό περίπτερο σε πολυαισθητηριακό και διαδραστικό χώρο
Για ποιο λόγο; Για την πραγματοποίηση μιας εφηβικής φαντασίωσης

Διαβάστε περισσότερα: Το περίπτερο

Αυτόνομη διαβίωση: μια "πολυτέλεια" θύμα της κρίσης

Τα διαμερίσματα αυτόνομης διαβίωσης για νέους με αναπηρίες των ιδρυμάτων «Άγιος Δημήτριος» και «Ινστιτούτο Αναπτυξιακής Αποκατάστασης» (πρώην Ψ.Κ.Β.Ε.) κινδυνεύουν να κλείσουν γιατί το κράτος σταμάτησε από τον Ιανουάριο του 2010 να τα χρηματοδοτεί, παρ’ όλες τις συμβατικές δεσμεύσεις που έχει αναλάβει προς την ευρωπαϊκή ένωση για το θέμα αυτό.

Αυτό κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι των δύο αυτών ιδρυμάτων σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν στα τέλη του Σεπτέμβρη τονίζοντας ότι οι ίδιοι βρίσκονται στον «αέρα» απλήρωτοι και χωρίς συμβάσεις εδώ και δέκα μήνες. Η χρηματοδότηση των διαμερισμάτων αυτόνομης διαβίωσης είχε εξασφαλιστεί μετά το 2000 στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Σταδιακή επανένταξη των ατόμων με αναπηρίες στην κοινωνικο-οικονομική ζωή και προώθηση στην αυτόνομη διαβίωση». Το ελληνικό δημόσιο έχει αναλάβει από τα τέλη του 2008 τη συνέχιση της χρηματοδότησης του συγκεκριμένου προγράμματος με ρητή δέσμευση να εξασφαλίσει τη λειτουργία των δομών αποασυλοποίησης μέχρι και το 2012. Η δέσμευση όμως δεν τηρήθηκε με αιτία ή πρόσχημα την οικονομική κρίση.

Διαβάστε περισσότερα: Αυτόνομη διαβίωση: μια "πολυτέλεια" θύμα της κρίσης

Περαστικοί διαβάτες άφησαν τα ίχνη τους


περιοχή:
πλατεία Αριστοτέλους
χώρος: έργο τέχνης «Περί περιπτέρου», 50ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
χρόνος: απόγευμα Σαββάτου
πρωταγωνιστές: απλοί πολίτες, περαστικοί
σκηνή: μία κάλπη, στην οποία ζητήσαμε να ρίξετε τις γραπτές απαντήσεις σας στο ερώτημα «αναπηρία είναι…».

Συνολικά 70 άνθρωποι τοποθετήθηκαν στo ερώτημά μας. Σας παρουσιάζουμε…κάποιες από τις απαντήσεις.

Οι σκέψεις μπορούν να εκφραστούν και χωρίς λόγια, ωστόσο τα λόγια δεν υπάρχουν χωρίς τις σκέψεις.

Διαβάστε περισσότερα: Περαστικοί διαβάτες άφησαν τα ίχνη τους

Μια ξεχωριστή συζήτηση στην ολλανδική τηλεόραση

Έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν παιδιά οι άνθρωποι με νοητική ανεπάρκεια;

Στις 27 Μαρτίου 2010 έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση σε ένα από τα κανάλια της Ολλανδικής κρατικής[*] τηλεόρασης με θέμα το δικαίωμα των ανθρώπων με νοητική ανεπάρκεια να αποκτήσουν παιδιά. Η συζήτηση έγινε στο πλαίσιο της εκπομπής «Γύρω στις 10», η οποία παίζεται σε ώρα υψηλής ακροαματικότητας (δέκα το βράδυ), μια φορά την εβδομάδα και ασχολείται με σημαντικά κοινωνικά θέματα.

Καλεσμένοι στη συγκεκριμένη εκπομπή ήταν άνθρωποι που ο καθένας με κάποιον τρόπο είχε προσωπικά ή επαγγελματικά σχέση με το θέμα:

  • ο πρόεδρος του συλλόγου των ανθρώπων με νοητική ανεπάρκεια, παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών,
  • μια νέα γυναίκα που μεγάλωσε με γονείς με ελαφριά νοητική ανεπάρκεια,
  • ένας νέος άντρας που μέχρι τα τέσσερα έζησε με τους γονείς του (που είχαν ελαφριά νοητική ανεπάρκεια) και στη συνέχεια σε ορφανοτροφεία και ανάδοχες οικογένειες,
  • μια ανάδοχη μητέρα δυο παιδιών από γονείς με ελαφριά νοητική ανεπάρκεια,
  • διάφοροι εργαζόμενοι στον ευρύτερο χώρο της υποστήριξης ανθρώπων με νοητική ανεπάρκεια,
  • και μια βουλευτής με γνώσεις πάνω στη σχετική νομοθεσία.

Διαβάστε περισσότερα: Μια ξεχωριστή συζήτηση στην ολλανδική τηλεόραση

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: Τελικά μήπως οι αναπηροαγώνες προωθούν τον αποκλεισμό κι όχι την ένταξη; Μήπως;

Όρκος Αθλητού Special Olympics

Θέλω να νικήσω!
Αν όμως δεν τα καταφέρω
βοηθήστε με να προσπαθήσω
με θάρρος!

Δεν είμαι σίγουρος τι μπορεί ή και τι «πρέπει» να γράψει κανείς για τον «ειδικό αθλητισμό». Δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να γελάσει, να κλάψει, να αναθαρρήσει ή να γίνει πυρ και μανία, αναλογιζόμενος  την απτή πραγματικότητα και την υπάρχουσα νοοτροπία στο χώρο της αναπηρίας,   σε συνδυασμό με τη στιλβωμένη εικόνα της ευαίσθητης κοινωνίας για όλους που προβάλλουν ανελλιπώς οι φιλεύσπλαχνοι μεγαλοευεργέτες των αναπήρων. Για του λόγου το αληθές ας ρίξουμε μια ματιά στο κείμενο το οποίο μας υποδέχεται καθώς ανοίγουμε την ιστοσελίδα των Παγκοσμίων Αγώνων Special Olympics που θα γίνουν στην Αθήνα το 2011:

Διαβάστε περισσότερα: ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: Τελικά μήπως οι αναπηροαγώνες προωθούν τον αποκλεισμό κι όχι την ένταξη;...

Η Σχολή Τυφλών στη Θεσσαλονίκη σε σκοτεινό τούνελ

Ζητείται φως

Η επίσχεση εργασίας των εργαζομένων στη Σχολή Τυφλών είναι άλλη μια ιστορία καθημερινής (κρατικής) τρέλας. Άλλη μια «συνηθισμένη» τραγωδία. 53 εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι για 10 μήνες (ίσως την ώρα που θα διαβάζονται αυτές οι γραμμές να έχουν πληρωθεί για κάποιους από αυτούς). 53 οικογένειες ζουν –τρόπος του λέγειν- με δανεικά. Τίποτε το συγκλονιστικό για τους κυβερνώντες. Εδώ τόσα σοβαρά θέματα τους απασχολούν, για 53 απλήρωτους εργαζόμενους θα μιλάμε! Αλλά φοβάμαι πως κι όλοι εμείς οι άλλοι έχουμε εξοικειωθεί τόσο πολύ με παρόμοιες ιστορίες, με την απανθρωπιά της κρατικής εξουσίας που δεν εξεγείρεται πλέον η συνείδησή μας.

Διαβάστε περισσότερα: Η Σχολή Τυφλών στη Θεσσαλονίκη σε σκοτεινό τούνελ

Οικονομική κρίση και αναπηρία

Η οικονομική κρίση που σαρώνει τη Χώρα, αναμφίβολα, έχει δομικά χαρακτηριστικά που ξεπερνούν τα κοινωνικά στεγανά και βέβαια αυτό της αναπηρίας. Η τελευταία,  οριοθετημένη (αν όχι περιχαρακωμένη) από την εγγενή της ιδιότητα να συμμετέχει στην οικονομική διαδικασία -κυρίως- μόνον με ιδιότητα καταναλωτή, παράγει πλούτο, εξαιρούμενη από την κρατικά παρεμβατική λειτουργία της ανακατανομής του. Πράγματι, δύσκολα θα μπορούσε και ο πιο ανυποψίαστος πολίτης να παραβλέψει το γεγονός ότι ο ανάπηρος σ’ αυτόν τον τόπο έχει την μεταχείριση παρία, καθώς το πολιτικοοικονομικό σύστημα του επιφυλάσσει μιαν ιδιαίτερη -και πάντως ιδιοτελή- «στοργή»· άλλοτε φωτίζοντας την άχαρη ζωή του με εκτυφλωτικούς προβολείς «ενδιαφέροντος» κι άλλοτε παρορμίζοντας τα όνειρά του στην ερημία του υπό αμφισβήτηση, αν όχι αναίρεση, κράτους  πρόνοιας.

Διαβάστε περισσότερα: Οικονομική κρίση και αναπηρία

Γονείς και ανάπηροι καταγγέλλουν την υπολειτουργία των σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής

Κάθε χρόνο η ιστορία επαναλαμβάνεται μονότονα. Η αρχή της σχολικής χρονιάς –και για αρκετό διάστημα στη συνέχεια- βρίσκει τις ειδικές μονάδες, ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, να υπολειτουργούν ή να μη λειτουργούν καθόλου, γιατί δεν διαθέτουν το ελάχιστα αναγκαίο προσωπικό ή γιατί δεν υπάρχουν ακόμα λεωφορεία για τη μετακίνηση των μαθητών. Σε όλα τα δημοσιεύματα του Τύπου τον Σεπτέμβριο εμφανίζονται ομοσπονδίες και σύλλογοι γονέων σε διάφορα μέρη της χώρας να καταγγέλλουν την δυσμενή αυτή διάκριση σε βάρος των μαθητών με αναπηρίες.

Διαβάστε περισσότερα: Γονείς και ανάπηροι καταγγέλλουν την υπολειτουργία των σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής