ένωση για τη συμβολή στην ποιότητα

ζωής των ανθρώπων με αναπηρία

Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 80 επισκέπτες και κανένα μέλος

Μήπως είδατε τη «συνεκπαίδευση»; (τ. 2ο)

Εργάζομαι σε νηπιαγωγείο που διαθέτει Τμήμα Ένταξης. Δεν περίμενα ότι δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο χώρο για το Τμήμα Ένταξης (με κάποιες προϋποθέσεις για πολυαισθητηριακή αγωγή) αυτό θα λειτουργούσε τελικά ως… φυλακή μου και ως ειδικό σχολείο μέσα στο γενικό σχολείο.

Στο Νηπιαγωγείο μου προσκλήθηκαν οι σύμβουλοι γενικής και ειδικής αγωγής για να αντιμετωπιστούν ζητήματα συνεργασίας του γενικού τμήματος με το τμήμα ένταξης και της αντίστοιχης σχέσης των δύο νηπιαγωγών. Το αποτέλεσμα της συνάντησης ήταν όχι μόνο να μη βρεθούν σημεία συνεκπαίδευσης ανάμεσα στα δύο τμήματα (π.χ. μικτές μικρές ομάδες) αλλά να μη μου επιτρέπεται πια να παρευρίσκομαι στο γενικό τμήμα ακόμα και τις ώρες των ελεύθερων δραστηριοτήτων!

Τα νήπια του τμήματος ένταξης παρακολουθούν βέβαια μικρότερα ή μεγαλύτερα κομμάτια του γενικού προγράμματος χωρίς όμως τη δική μου παρουσία…

Κάτι τέτοιο βασίστηκε στο θεωρούμενο απόλυτο δικαίωμα της γενικής νηπιαγωγού να συναινεί ή όχι στην παρουσία του νηπιαγωγού της ένταξης. Δηλαδή βασίστηκε σε ένα «απόλυτο δικαίωμα» όχι επειδή κάτι τέτοιο διατυπώνεται στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο για την ειδική αγωγή, αλλά γιατί δεν διατυπώνεται το αντίθετο! Ο απόλυτος παραλογισμός!

Βέβαια αυτού του είδους η «ερμηνεία» των νόμων στηρίζεται στην ανυπαρξία ειδικότερης αναφοράς του νομοθετικού πλαισίου της Ειδικής αγωγής στις συνθήκες (ηλικία, περιβάλλον και πρόγραμμα) της προσχολικής αγωγής. Δηλαδή γίνεται μια εξ αντανακλάσεως αντιγραφή του νομικού πλαισίου της δημοτικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ενώ η δομή και το πρόγραμμα της προσχολικής είναι διαφορετικό από πολλές απόψεις (π.χ. ο δάσκαλος της ειδικής αγωγής είναι φυσικό να μην μπορεί να παρευρίσκεται σε δώδεκα τάξεις ταυτόχρονα, πράγμα που δεν ισχύει για το νηπιαγωγό).

Υπάρχει βέβαια και θέμα ουσίας: Τι είδους «συνεκπαίδευση» θα είναι αυτή χωρίς την παρουσία του νηπιαγωγού της ένταξης;

Όμως τόσο οι νόμοι και οι νομοθετικές ρυθμίσεις του 2000-2002 όσο και το πλαίσιο του 2007 για τις υποχρεώσεις του προσωπικού της ειδικής αγωγής καθώς και ο πιο πρόσφατος νόμος (2008) κάνουν επίσης λόγο για συνδιδασκαλία, συνεκπαίδευση κλπ.

Είναι εξ άλλου γνωστό τόσο από τον «οδηγό της νηπιαγωγού» όσο και από τον κοινό τόπο στον οποίο συναντούνται όλοι οι νηπιαγωγοί «γενικοί» και «ειδικοί» πως οι ελεύθερες δραστηριότητες μαζί με το φαγητό και το διάλειμμα προσφέρονται σημαντικά για την κοινωνικοποίηση και την καλλιέργεια της τάσης των παιδιών (όλων των παιδιών!) για μάθηση και εξερεύνηση μέσω του παιχνιδιού, της αυτορρύθμισης και της αυτοεξυπηρέτησης. Άρα προσφέρονται δυο φορές για τα παιδιά της «ένταξης».

Αλλά ακόμα και στο βαθμό που όλα τα παιδαγωγικά ζητήματα δεν μπορούν να ρυθμιστούν νομοθετικά (πώς να νομοθετήσεις π.χ. το παιδαγωγικό κλίμα;), πώς θα προωθηθεί η περίφημη «συνεκπαίδευση»; Που βέβαια ειρήσθω εν παρόδω, ωφελεί πολλαπλώς και από πολλές απόψεις και τα παιδιά της γενικής αγωγής…

Σε μια περίοδο βάρβαρης επίθεσης που καταργεί σχολεία και απειλεί σαφώς και τα τμήματα ένταξης και συνακόλουθα την όποια «συνεκπαίδευση» έχει επιτευχθεί, τι σημαίνει να λειτουργεί ένα ειδικό νηπιαγωγείο μέσα σε… ένα γενικό νηπιαγωγείο με την ταμπέλα –μάλιστα- του τμήματος ένταξης;

Μήπως τελικά βρήκα τον μπελά μου με τη δημιουργία του ιδιαίτερου και εξοπλισμένου χώρου του τμήματος ένταξης, ενώ θα έπρεπε να «βολευτώ» στην περυσινή κατάσταση όταν σαν τον… Καντάφι ήμουν με έξι παιδιά πίσω από ένα παραβάν-σκηνή στον κοινό χώρο υποδοχής;

Σε τελική ανάλυση σε μια τέτοια περίπτωση κανείς δεν μπορούσε να μου αρνηθεί την… αναγκαστική συνεκπαίδευση λόγω έλλειψης στέγης!

Δημήτρης Μάνος
νηπιαγωγός στην ειδική εκπαίδευση