ένωση για τη συμβολή στην ποιότητα

ζωής των ανθρώπων με αναπηρία

Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 108 επισκέπτες και κανένα μέλος

30 χρόνια δημόσιας ειδικής εκπαίδευσης στη χώρα μας (τ. 2ο)

Ένας δρόμος γεμάτος «δημοκρατικές» ψευδαισθήσεις

Φέτος κλείνουν 30 χρόνια οργανωμένης δημόσιας ειδικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Σ’ αυτό το διάστημα χιλιάδες μαθητές φοίτησαν στις διάφορες δομές της είτε μέσα στο γενικό σχολείο είτε έξω απ’ αυτό. Τι απέγιναν όλοι αυτοί; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Τι έμαθαν; Τι κέρδισαν; Τι έχασαν; Πόσο και σε τι άλλαξε η ζωή τους; Εξαλείφθηκαν ή έστω μειώθηκαν τα αίτια που τους οδήγησαν στην ειδική εκπαίδευση; Μήπως δημιουργήθηκαν καινούρια προβλήματα, που δεν τα είχαν πριν την ένταξή τους σ’ αυτήν; Πώς βίωσαν αυτή την εμπειρία; Ενισχύθηκαν κοινωνικά μέσα στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους, βρήκαν την αναγνώριση και την αποδοχή ή πορεύτηκαν προς την απομόνωση και τον στιγματισμό; Ενισχύθηκαν στη δύσκολη προσπάθεια για ανεξαρτησία και αυτονομία στη ζωή τους ή με το τέλος του σχολικού κύκλου κλείστηκαν ξανά στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους;

Διαβάστε περισσότερα: 30 χρόνια δημόσιας ειδικής εκπαίδευσης στη χώρα μας (τ. 2ο)

Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου στο χώρο της ειδικής αγωγής (τ. 4ο)

Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου στο χώρο της ειδικής αγωγής

Χρόνης Ευκαρπίδης, δάσκαλος ειδικής αγωγής

Σεισμό στο χώρο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης προκάλεσε η εμφάνιση του νέου σχεδίου νόμου για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση στα μέσα του Απρίλη. Το κράτος –που με τη δική του βούλα παράγει ειδικούς παιδαγωγούς μέσα από δύο διαφορετικές διαδρομές– παρεμβαίνει και διαγράφει τους μεν επισημοποιώντας τους δε. Και ξέσπασε ανοικτά ο πόλεμος! Ειδικοί παιδαγωγοί εναντίον ειδικών παιδαγωγών για το ποιος θα πάρει το χρίσμα του ειδικού παιδαγωγού! Το ζήσαμε κι αυτό. Ή μάλλον το ζούμε ακόμα. Δεν ξέρω αν αυτό συνέβη σ’ άλλη χώρα. Εμείς, όπως πάντα, πρωτοτυπούμε! Όσο κι αν προσπάθησαν οι αρμόδιοι του υπουργείου να πείσουν ότι έφτιαξαν ένα νόμο που απαντά σε όλα τα σημαντικά προβλήματα της ειδικής εκπαίδευσης, ο νόμος αυτός πιστεύω ότι θα μείνει στην ιστορία της Ειδικής Αγωγής ως  «διάτρητος ασκός του Αιόλου».

Διαβάστε περισσότερα: Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου στο χώρο της ειδικής αγωγής (τ. 4ο)

Μπογιές, χρώματα, χαρτί και πινέλα (τ. 2ο)

Κοινή δράση μαθητών ειδικού και γενικού δημοτικού σχολείου: Μπογιές, χρώματα, χαρτί και πινέλα

Συνύπαρξη, μια λέξη με μαγική έννοια, που εμπεριέχει την εμπειρία της βίωσης και της έκφρασης της μέσα από το πρόσωπο του άλλου.
Δράση και αλληλεπίδραση, το πρόγραμμα της συνύπαρξης μιας ομάδας παιδιών του 4ου ειδικού σχολείου με την Δ΄ τάξη του συστεγαζόμενου δημοτικού σχολείου Θεσσαλονίκης. Συνύπαρξη στο μάθημα των εικαστικών.
Στόχος η συνεργασία, η επικοινωνία, η άμβλυνση των ορίων που χωρίζουν την ειδική από τη γενική τάξη.

Διαβάστε περισσότερα: Μπογιές, χρώματα, χαρτί και πινέλα (τ. 2ο)

Μήπως είδατε τη «συνεκπαίδευση»; (τ. 2ο)

Εργάζομαι σε νηπιαγωγείο που διαθέτει Τμήμα Ένταξης. Δεν περίμενα ότι δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο χώρο για το Τμήμα Ένταξης (με κάποιες προϋποθέσεις για πολυαισθητηριακή αγωγή) αυτό θα λειτουργούσε τελικά ως… φυλακή μου και ως ειδικό σχολείο μέσα στο γενικό σχολείο.

Στο Νηπιαγωγείο μου προσκλήθηκαν οι σύμβουλοι γενικής και ειδικής αγωγής για να αντιμετωπιστούν ζητήματα συνεργασίας του γενικού τμήματος με το τμήμα ένταξης και της αντίστοιχης σχέσης των δύο νηπιαγωγών. Το αποτέλεσμα της συνάντησης ήταν όχι μόνο να μη βρεθούν σημεία συνεκπαίδευσης ανάμεσα στα δύο τμήματα (π.χ. μικτές μικρές ομάδες) αλλά να μη μου επιτρέπεται πια να παρευρίσκομαι στο γενικό τμήμα ακόμα και τις ώρες των ελεύθερων δραστηριοτήτων!

Διαβάστε περισσότερα: Μήπως είδατε τη «συνεκπαίδευση»; (τ. 2ο)

Εκεί που η εκπαίδευση έχει κέφια και τολμά (τ. 3ο)

Ο μαθητής παίρνει την ευθύνη του εαυτού και των σχέσεών του

Ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης στην αυτορρύθμιση των σχέσεων και της συμπεριφοράς για μαθητές με νοητική καθυστέρηση που υλοποιείται συστηματικά εδώ και 17 χρόνια στο 4ο ειδικό δημοτικό σχολείο και στο 10ο ειδικό νηπιαγωγείο Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή και των συστεγαζόμενων γενικών σχολείων.

Διαβάστε περισσότερα: Εκεί που η εκπαίδευση έχει κέφια και τολμά (τ. 3ο)

Όπερ έδει δείξαι (τ. 4ο)

Η αναπηρία ως μοναδικό ειδικό κριτήριο διορισμού στην ειδική εκπαίδευση:
παιδαγωγική άποψη ή συντεχνιακή φιλανθρωπική επιλογή;

του Γιώργου Μπάρμπα

Τις τελευταίες εβδομάδες του Αυγούστου –μετά τη μείωση που έγινε από το υπουργείο στο ποσοστό πρόσληψης αναπήρων εκπαιδευτικών στην ειδική εκπαίδευση ως αναπληρωτών– υπήρξε κινητοποίηση της ΠΟΣΓΚΑμεΑ με κεντρικό θέμα την πρόσληψη των αναπήρων εκπαιδευτικών με τα προηγούμενα δεδομένα, δηλαδή κατά προτεραιότητα. Το αίτημα διατυπώθηκε σε κείμενα της ΠΟΣΓΚΑμεΑ και της ΕΣΑμεΑ, τις δύο ομοσπονδίες των αναπήρων. Παρόμοια κείμενα από συλλογικούς φορείς και μεμονωμένα άτομα έχουν δει το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα εξαιτίας της πρόθεσης του υπουργείου να περιορίσει αυτό το προνόμιο. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί που δεν είναι ανάπηροι και εργάζονται στην ειδική εκπαίδευση βρίσκονται ακόμα σε μια θέση αμηχανίας σχετικά με αυτό το θέμα, γιατί ο κίνδυνος να χαρακτηριστείς ρατσιστής, αν έχεις αντίθετη άποψη από αυτήν των φορέων των αναπήρων, είναι μεγάλος. Καιρός είναι, λοιπόν, να ξεπεράσουμε αυτήν την αμηχανία και να επιχειρήσουμε μια ουσιαστική συζήτηση θέτοντας όλα τα ζητήματα ανοιχτά και λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Με αυτή τη λογική καταθέτω τις σκέψεις και τις προτάσεις μου.

Διαβάστε περισσότερα: Όπερ έδει δείξαι (τ. 4ο)