ένωση για τη συμβολή στην ποιότητα

ζωής των ανθρώπων με αναπηρία

Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 77 επισκέπτες και κανένα μέλος

Πλάγιες αναγνώσεις (τ. 1ο)

Απ’ τα μπαλκόνια πόζες κι η είδηση πάντα ενοχικά χαρμόσυνη. Δίπλα σας.

Στα παράθυρα των δελτίων (επετειακά μόνο) ανάπηροι που κέρδισαν τη διασημότητα για πέντε λεπτά. Χαμογελούν αδέξια για όσα σπουδαία θά ’ρθουν και θ’ αλλάξουν τη ζωή τους. Παραπλανητικές εικόνες, ανέξοδα λόγια, ανεπίδοτα γράμματα που χάνονται στη βουή του δρόμου και ζουν τα δευτερόλεπτα που τους χαρίστηκαν.

Μόνο οι μανάδες γύρισαν σκυφτές σέρνοντας τα καρότσια με τα παιδιά, κοιτώντας με άδεια μάτια. Τα παιδιά στις μυλόπετρες. Οι μανάδες στο κρεβάτι του Προκρούστη. Οι νύχτες στοιχειωμένες, εφιαλτικές, γεμάτες αθόρυβους λυγμούς.

Θα νοιαστεί κάποιος, θ’ ακούσει το κλάμα τους, τις κραυγές, την αγωνία, τον πόνο τους; Γιατί υπάρχουν κι άνθρωποι τέρατα εκεί έξω. Κι αυτό το γιγάντιο, αβυσσαλέο συναίσθημα δυστυχίας για τα παιχνίδια που δεν έπαιξαν, τις φιλίες που δεν αξιώθηκαν, τα χάδια που δεν διεκδίκησαν, τα ταξίδια που δεν μοιράστηκαν, την ευτυχία που δεν θα διασχίσουν.

Κι η μοναξιά αρρώστια που σκοτώνει. Ποιος θα παρηγορήσει συντροφικά αυτά τα παιδιά στην ερημιά τους; Ποιος παραμυθάς θα καταφέρει ποτέ να τα παρασύρει σ’ ανέμελα όνειρα, στην ουτοπία;

Παρ’ όλα αυτά. Ας μη γίνει η ζωή ένα μαρτύριο που πρέπει να ζήσουμε.

Κι όλοι εσείς που απ’ τα πλάγια ρίχνετε ματιές, αλλάξτε περπατησιά. Αναποδογυρίστε το τραπέζι με τα στερεότυπα και τις βεβαιότητές σας. Μιλήστε μας και θα μας γνωρίσετε. Βοηθήστε μας να νοιώσουμε κι εμείς σαγήνη για τον εαυτό μας και, γιατί όχι, ίσως σαγηνέψουμε κι εσάς.

Γία Ορφανουδάκη

 

Αργοπεθαίνει του Πάμπλο Νερούντα

Μετάφραση από ιταλική δημοσίευση: Βασίλης Χατζηγιάννης

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο « ι »
αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια,
που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο,
που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό γεγονός της αναπνοής.

Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει
στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.