ένωση για τη συμβολή στην ποιότητα

ζωής των ανθρώπων με αναπηρία

Είσοδος

Ποιoς είναι online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 35 επισκέπτες και κανένα μέλος

18 χρόνια στον δύσκολο δρόμο της αποϊδρυματοποίησης

  • Ποια είναι η μοίρα ενός ανάπηρου που είναι αναγκασμένος να ζήσει σε ένα ίδρυμα; Μια ζωή σ’ ένα θάλαμο με άλλους 20, μια ζωή άρρωστη και φυλακισμένη, έξω από την κοινωνία; Μήπως έτσι ορίζεται ένας συνεχής κοινωνικός θάνατος μέχρι να φτάσει και ο φυσικός;
  • Υπάρχει άλλη διέξοδος; Μπορεί το ίδρυμα να αλλάξει; Μπορεί ο ιδρυματισμένος ανάπηρος να αποκτήσει κοινωνική ζωή, σχέσεις με ανθρώπους μέσα στην κοινωνία; Μπορεί να αρθεί η σημερινή πραγματικότητα και να μπορέσει αυτός ο άνθρωπος να ζήσει;
  • Μπορεί το ίδρυμα να «αυτοδιαλυθεί» σε μικρές κατοικίες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπου οι λέξεις αυτονομία, ανεξαρτησία, επιθυμία, επιλογή, ανθρώπινη σχέση, ζωή μέσα στην κοινωνία να αποκτήσουν νόημα και σημασία;

Ερωτήματα που μας απασχολούν από την πρώτη στιγμή και θα μας απασχολούν για πολύ καιρό ακόμη.

Σ’ αυτό το τεύχος επιχειρούμε να παρουσιάσουμε πώς απαντά σ’ αυτά το ΚΕΠΕΠ «Άγιος Δημήτριος» στη Θεσσαλονίκη.

  • Συζητούμε για τη συνολική πορεία αποϊδρυματοποίησης τα τελευταία 18 χρόνια με τη διοικήτρια κ. Αναστασία Γιαννακού και τον κ. Κυριάκο Καζά, φυσικοθεραπευτή, υπεύθυνο των προγραμμάτων αποασυλοποίησης.
  • Για τη ζωή στα διαμερίσματα συζητούμε με δύο εργαζόμενες στα διαμερίσματα την κ. Όλγα Φωτκατζίκη και την κ. Γιούλη Πασσά.
  • Με την κ. Πασσά, η οποία είναι και εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Δ.Σ. του ιδρύματος, συζητούμε για τις δυσκολίες της εργασίας, τους κινδύνους που κρύβει για τους ίδιους τους εργαζόμενους, για τις δυνατότητες υποστήριξής τους.

Γιώργος Μπάρμπας,
Πέτρος Σταγιόπουλος

Αποϊδρυματοποίηση: αφού μπορεί να προχωρήσει στον «Άγιο Δημήτριο», με τόσο δύσκολες αναπηρίες, όλοι μπορούν να το κάνουν. Αρκεί να θέλουν.

Συζήτηση με την κ. Αναστασία Γιαννακού, διοικήτρια του ιδρύματος και τον κ. Κυριάκο Καζά, υπεύθυνο των προγραμμάτων αποασυλοποίησης.

«Στα διαμερίσματα η ζωή είναι τελείως διαφορετική από τους θαλάμους. Η φροντίδα παύει να έχει κυρίως ιατρικό και νοσοκομειακό χαρακτήρα. Χρειάζεται να μάθεις στους ενοίκους πώς να ζουν σαν ομάδα, σαν «οικογένεια» μέσα σε ένα διαμέρισμα. Άλλο, λοιπόν, το άσυλο και άλλο το διαμέρισμα, ακόμα και μέσα στο ίδρυμα. Πόσο μάλλον έξω από αυτό.»

«Το σημαντικότερο εργαλείο, για να γίνουν οι αλλαγές, είναι η διοίκηση να έχει όραμα και να μπορεί να μεταλαμπαδεύει αυτό το όραμα στους συνεργάτες της υπαλλήλους. Αφού αυτό το καταφέραμε στον «Αγ. Δημήτριο», με τόσο δύσκολες και βαριές αναπηρίες, τότε όλα τα ιδρύματα μπορούν να το κάνουν. Αρκεί να θέλουν.»

Διαβάστε περισσότερα: Αποϊδρυματοποίηση: αφού μπορεί να προχωρήσει στον «Άγιο Δημήτριο», με τόσο δύσκολες αναπηρίες,...

Ένταξη σημαίνει ότι υπάρχεις στη σκέψη κάποιων ανθρώπων, υπάρχεις με κάποιο τρόπο στη ζωή τους

Συζήτηση με δύο εργαζόμενες στα διαμερίσματα, την κ. Όλγα Φωτκατζίκη στο Πανόραμα και την κ. Γιούλη Πασσά στην Τούμπα, και με τον κ. Κυριάκο Καζά, υπεύθυνο των προγραμμάτων αποασυλοποίησης.

«Στο Πανόραμα, ένα σχεδόν χρόνο πριν πάμε στο διαμέρισμα, το είχαμε προετοιμάσει. Με καθημερινές επισκέψεις. Τα παιδιά ήταν ακόμα μέσα στο ίδρυμα και τους παίρναμε για επισκέψεις εκεί και πίναμε καφέ. Εμείς οι εργαζόμενοι πηγαίναμε και κάναμε τα ψώνια μας από το Πανόραμα. Πήγαινα εκεί στο σούπερ-μάρκετ και έπιανα κουβέντα μόνη μου, ότι ξέρετε θα ’ρθούμε σε λίγο και θα είμαστε αυτοί κι αυτοί και θα ’ρχόμαστε για ψώνια. Κάναμε μια πολύ μεγάλη προετοιμασία και στο τέλος δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Ο κόσμος μας δέχτηκε από την αρχή πάρα πολύ ωραία. Μας αγκάλιασε, δεν είχαμε καμία δυσκολία. Είχαμε πολύ κοντά μας τον κόσμο, πάρα πολλούς εθελοντές και κυρίες από γειτονικά σπίτια.»

«Να ορίσουμε και τι σημαίνει ένταξη στην κοινότητα. Δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι θα εργάζεται και θα παίρνει ένα μισθό 1000 ευρώ και θα περιφέρονται όλοι γύρω του. Ένταξη σημαίνει ότι για κάποιους ανθρώπους ο Τάσος υπάρχει στη σκέψη τους, υπάρχει με κάποιον τρόπο στη ζωή τους.»

Διαβάστε περισσότερα: Ένταξη σημαίνει ότι υπάρχεις στη σκέψη κάποιων ανθρώπων, υπάρχεις με κάποιο τρόπο στη ζωή τους

Η δουλειά απαιτεί συστηματική υποστήριξη για να κρατηθείς όρθιος• μόνο που εμείς δεν την αποζητούμε

Συζήτηση με την κ. Γιούλη Πασσά, εκπρόσωπο των εργαζομένων στο ΔΣ του ιδρύματος.

«Γι’ αυτόν που δουλεύει μέσα στο ίδρυμα με τόσο δύσκολες καταστάσεις η εξουθένωση είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Αν σ’ ενδιαφέρει, μαθαίνεις τρόπους για να επιβιώνεις. Αν πέσεις, όμως, στην παγίδα και αλλοτριωθείς μέσα σ’ όλο αυτό, δύσκολα βγαίνεις. Αυτοί που δουλεύουν μέσα στο ίδρυμα και δεν είχαν στόχους, για να κάνουν το λίγο παραπάνω πέρα από την καθημερινή τους δουλειά, είναι "καμένοι" άνθρωποι.»

«Τη δουλειά στο διαμέρισμα τη βιώνω σαν πρόκληση. Πρέπει να κάνεις πολλά διαφορετικά πράγματα. Είσαι πολλά πράγματα ταυτόχρονα: κοινωνικός λειτουργός, διοικητικός, φροντιστής και παιδαγωγός. Υποδέχεσαι και εκπαιδεύεις εθελοντές και  φοιτητές. Δουλεύεις με την κοινότητα. Αυτό όλο μου αρέσει. Θεωρώ ότι αναπτύσσει την προσωπικότητά σου, όταν αυτό που κάνεις σου αρέσει και το ψάχνεις και μαθαίνεις.»

Διαβάστε περισσότερα: Η δουλειά απαιτεί συστηματική υποστήριξη για να κρατηθείς όρθιος• μόνο που εμείς δεν την αποζητούμε